1e lezing: Gen.12,1-4a 
Tussenzang: ps.33,4-5.18-20.22 
2e lezing: 2 Tim.1,8b-10 
Evangelie: Mt.17,1-9 

Leven met idealen

Iedere mens leeft van verwachtingen en idealen. Dat zie je terug bij de keuze van een beroep. Je kunt dromen van een baan in het onderwijs waar je voor de jeugd heel wat wilt betekenen. Toch ontdek je ook dat het leven soms anders verloopt. Goede bedoelingen zijn vaak niet voldoende. Je moet leren daarin je eigen weg te vinden. Hoe ga je om met leerlingen waar geen land mee te bezeilen is en hoe ga je om met leerlingen die je te veel persoonlijk willen claimen.

De leerschool van het leven maakt geen idealen dood, maar leert je om met de werkelijkheid goed om te gaan. Ook zijn er jonge mensen die door het geloof zozeer gegrepen zijn dat zij alles willen achterlaten om zich te geven voor een leven in een religieuze gemeenschap of zich in te zetten voor een goed doel. Wie zich laat leiden door teleurstellingen haakt af en dat is jammer, want God heeft een belofte voor ons en daar trouw op voortbouwen, leidt ons door dieptepunten heen.

Zo heeft Abraham alles achter zich gelaten om te bouwen op Gods belofte: Ik zal een nieuw land aan je geven en Ik zal je veel nakomelingen geven. Maar hoe lang heeft Abraham niet moeten wachten voordat hij een glimp van dit alles in vervulling zag gaan. Ook Jezus besefte dat de leerlingen het nodig hadden om een blik in de toekomst te werpen om daarin kracht te vinden om Hem te volgen. Drie van zijn leerlingen neemt Hij mee de berg op: Jacobus, Johannes en Petrus. Daar op die berg zien zij iets wat hun meer zicht geeft op wie Jezus is. Enerzijds iemand die staat in de Joodse traditie van wet en profeten. Hij is in gesprek met Mozes en Elia. Anderzijds wordt ook een nieuw aspect toegevoegd.

Jezus is door God uitverkoren om te schitteren in het Licht van Gods bestaan. Het is begrijpelijk dat de leerlingen die ervaring willen vasthouden. En op die berg willen blijven. Maar God onttrekt dit alles aan hun ogen door te spreken vanuit een wolk en geeft hun ondersteuning mee voor de toekomst. Zoals bij de doop in de Jordaan horen de drie apostelen nu vanuit de wolk: “Dit is mijn Zoon, mijn veelgeliefde, in wie Ik welbehagen heb, luistert naar Hem.”

Bij het afdalen van de berg beseffen zij dat ze iets hebben meegemaakt van ‘zien, soms even’. Nu keren zij weer terug naar het volle leven.  Maar hun leven heeft wel een andere inhoud gekregen. Gods belofte zal in hun verdere leven blijven doorklinken. Zo hebben wij allemaal idealen nodig om inhoud aan ons leven te kunnen geven. Dat is wat een aantal mensen in onze tijd missen. Ze kennen geen idealen en leven van dag tot dag. Hun leven geeft geen voldoening, omdat ze zich met niets en niemand echt verbonden voelen. Zonder Gods belofte wordt het leven saai en zonder liefde. Ook wanneer dingen niet goed gaan in ons omgaan met mensen of ons contact met God; blijven volhouden en niet te snel opgeven.

Mensen die voortdurend wisselen van werk en contacten beleven geen vreugde aan hun leven. Zonder strijd en teleurstelling krijgt het leven geen diepgang. Mooi is het om te kunnen terugkijken op een leven waar je alle moeilijkheden hebt kunnen overwinnen en telkens opnieuw verder kon gaan om je idealen te verwezenlijken.

Leven naar Gods belofte en zien hoe dit werkelijkheid wordt in je leven, dat helpt ons om met vreugde en vertrouwen onze weg te vervolgen. Wellicht een belangrijke boodschap voor allen die zoeken naar zingeving, omdat Gods belofte in hun leven niet te vinden is. Moge ook Jezus ieder van ons meenemen de berg op en ons sterken om met de realiteit van het leven goed om te gaan.