Echte vernieuwing kan pas ontstaan vanuit gebed

De Algemeen Overste van de Broeders van Sint Jan heet Thomas Joachim. Hij is van Franse origine en met niet geringe apostolische ervaring in het buitenland (de USA en Afrika). Zijn eerste beleidsdaad bestond eruit de broeders te herinneren aan het belang van het gebed. Met toestemming van de Broeders van Sint Jan hebben we dit artikel op onze website geplaatst.
 

Iedere echte vernieuwing kan slechts ontstaan vanuit de gemeenschap met God in het gebed. In de Bijbel kunnen we lezen dat iedere keer wanneer God de loop van de geschiedenis wil veranderen, Hij begint met zijn vrienden de woestijn in te leiden: denk aan Abraham, aan Moses, aan Johannes de Doper, aan Jesus zelf die zijn apostolische missie begon met 40 dagen gebed, na de 30 jaar van teruggetrokken leven in Nazareth. Denk aan Paulus die, onmiddellijk na zjn bekering, naar de Arabische woestijn vertrok.

Alle heiligen deden spontaan hetzelfde: Augustinus verbleef, na zijn bekering, enkele jaren in de eenzaamheid; Ignatius van Loyola, de grote actieveling voor God, hield zich toch maar even op in Montserrat gedurende ongeveer een jaar, vooraleer hij zijn reis naar het Heilig Land vervolgde.

Waarom een dusdanige constante? Omdat we in het leven van alledag zo vaak verstrooid zijn ten aanzien van Gods tegenwoordigheid. God is daar, maar we besteden er weinig aandacht aan. En daarom zijn we er ook zo weinig voor elkaar, soms geven we zelfs helemaal niet thuis. Alleen de contemplatieve houding kan ons terugvoeren naar de Tegenwoordigheid.

In de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan (Lc 10,30-37) beschrijft Jezus drie personages. Alledrie hebben ze dringende zaken te doen, ze zijn onderweg om een taak te vervullen (een preek houden, een werk dat gedaan moet worden, enz.), maar alleen de Samaritaan is in staat om zich vrij te maken van zijn project om helemaal aanwezig te zijn voor de ander, om diens nood te voelen, en zich zijn naaste te maken. Ongetwijfeld is hij de
echte contemplatief van het verhaal, want het contemplatieve gebed is de plaats bij uitstek waar we ons losmaken van onze bezigheden om ons oor te luisteren te leggen bij de Ander. Het stille gebed leert ons, meer dan welke andere activiteit ook, om niet gecentreerd te blijven op onszelf en onze efficiency, maar om ons gericht te houden op God die naar ons wenkt, elke dag, door de naaste heen.”

     
     
     
     
     
Susteren-Echt